مباسافت


+ وقتی معذرت نمی خواهیم!

I'm Sorry

1- یکی از دوستان که چند سالی است در ژاپن تحصیل می کند، از آداب و فرهنگ رفتاری ژاپنی ها چیزهای جالبی می گفت. مثلاً اینکه ژاپنی ها مردمی سخت کوش، منظم، مقتصد و معتقد به کار گروهی هستند و در مقابل مشکلات بسیار آرام و صبورانه عمل می کنند و دقیقا در پرتو چنین ویژگی های رفتاری است که کشوری که جنگ ویرانگر دوم جهانی را پشت سر گذاشته و زلزله های ویرانگری را همواره تجربه می کند توانسته است با قامتی افراشته در بین اقتصادهای برتر دنیا حرفی برای گفتن داشته باشد. اما یکی دیگر از ویژگی های مهم ژاپنی ها که کمتر به آن توجه می شود وجود فرهنگ معذرت خواهی در آنها است. بر خلاف ما ایرانی ها که خیلی اهل عذر خواهی از همدیگر بابت اسباب رنجش ها، مزاحمت ها و کوتاهی هایی که در وظایفمان داریم نیستیم، ژاپنی ها به محض بروز کوچکترین قصور یا کوتاهی، فارغ از اینکه در چه مقام یا مرتبه ای باشند به راحتی از طرف مقابل به دلیل آنچه که رخ داده عذر خواهی می کنند و آن را شروع مناسبی برای جبران مافات آنچه که اتفاق افتاده می دانند.

اقدام مدیر عامل شرکت خودرو سازی تویوتا که بدون هیچ واهمه ای از به خطر افتادن جایگاه یا شخصیتش در مقابل دوربین های خبرنگاران از خریداران محصولات این شرکت در سراسر جهان بابت یک نقص فنی ساده در خودروهای تولیدی شرکتش عذر خواهی نمود نشان می دهد که این ویژگی رفتاری تا چه اندازه در ژاپنی ها نهادینه شده و چقدر آنها معتقد و متعهد به ایفای به موقع و صحیح آن می باشند.

2- سال های زیادی است که در سازمان هایمان شاهد آزمون و خطاهای بی شمار در شغل ها، طرح ها و برنامه ها هستیم. طرح هایی که با اشتیاق زیاد شروع می شوند ولی وقتی به دلایل مختلف توفیقی حاصل نمی شود به کناری گذاشته می شوند. بدون اینکه معذرت خواهی از کسی شنیده باشیم. آن وقت است که این حسرت به سراغمان می آید که چرا این همه بودجه تلف شد؟ چرا این همه وقت و زمان هدر رفت؟ چرا این همه آدم سرکار آمدند؟ چرا این همه آدم از کار کنار گذاشته شدند؟ آیا عده ای که مورد آزمایش چنین طرح ها و برنامه هایی قرار گرفته اند، هرگز کلام تشکر را شنیده اند؟ شاید!، اما آیا از آنان عذرخواهی شده که وقت تان تلف شد، انرژی تان هدر رفت، متحمل هزینه های مالی شدید؟ خیر!، فقط به این دلیل که یاد نگرفته ایم معذرت خواهی کنیم.

این در حالی است که آموزه های دینی و فرهنگی ما سرشار از طلب بخشش است. هنوز در بین عموم جامعه این مثل که «ببخش تا خدا تو را ببخشد» در جریان است. همه ما در حالی امید به بخشش خداوند داریم که وقتی پای طلب بخشش از بنده خدا در میان می آید، غرور و تعصب بیجا مانع می شود و با این کار حس احترام و اعتماد دیگران را نیز از دست می دهیم. چه خوب است گاهی آموزه هایمان را مرور کنیم و باور کنیم که معذرت خواهی کار بزرگان است و بیاموزیم همانگونه که بخشیده شدن را دوست داریم، طلب بخشش را نیز قدر بدانیم.

 

منبع: سعید هداوند  -  ناگفته های مدیریتی

 

نویسنده : ; ساعت ٩:٤٦ ‎ق.ظ ; ۳٠ فروردین ۱۳٩٠
تگ ها:
comment نظرات () لینک